لیوان آب

صدای زیبای آبشار نقره ای را با همین گوشهای تیزم می شنوم0 گویی که قطره قطره اش برایم حکم یک دریا دارند،صدایشان کردم آمدند وبرایم یک جام از آب گوارا آوردند،گفتم:مگر خودتان تشنه نیستید گفتند ما سیرابیم،اما تو هنوز رودخانه دلت کویر است،لیوان را گرفتم،نوشیدم آن را،گوارا بود وبه دلم نشست ودر همان لحظه دیدم صدایی دگر نمی شنوم،هر چه نگاه کردم آن همان قطرات آب را ندیدم، گفتم خدایا جرا اینگونه مرا تنها گذاردند0 چرا اینگونه سیراب شدم،اما مرا خواب کردند ورفتند،صدایی شنیدم0 به سویش دویدم ورسیدم،آریٍ،آری،این همان آبشار است ورفتم یک لیوان را در کنار سنگ ریزه های آبشار دیدم،دویدم،دویدم،آنقدر که دوباره تشنه شدم اما دیدم نوری کنارم ایستاده ،گفتم که هستی!:

گفت:همان کسی که در انتظارش کنار جاده سرنوشت نشسته ای،گفتم من لیاقت ندارم،چرا سراغم آمدی،گفت:پاک است دلت،اینگونه مگذار آلوده شوند،گفتم:چگونه،گفت مرا طلب کن،صدایم زن،گفت نمی رسد صدایم به گوشت،گفت رسیده،اما نه با آن لحنی که باید مرا طلب کنی،گفتم عشقم را چه کنم،گفت:عاشق باش،اما آنگونه که خودت می گویی بر سر جاده انتظار منتظرش باش0 این را گفت:واز جلوی چشمان سیاهم محو شد0     

*فاطمه مردانی*ساغر

بنام او که خالق یاس ونرگس است
یا رب المهدی بحق المهدی اشف صدر المهدی بظهور الحجت

ای روح دعا سلام مهدی

1170 بهار وخزان گذشت ونیامدی0سالهاست نگاهم پشت پنجره ای که متعلق به فرداست قاب گردیده وگرد وغبار هجران برآن سایه افکنده0

عمری است که برای آمدنت بی قرارم0 یابن الزهرا،ببین از فراقت سخت بارانیم0 ببین ثانیه ها چگونه از هجر تو بغض کرده وبه هق هق افتاده اند0

آقا جان!حیف نیست ماه شب چهادره پشت ابرهای تیره وپاره پاره پنهان بماند،حیف نیست دیده را شوق وصا ل باشد ولی فروغ دیده نباشد0

بیا وقرار دل بیقرارم شو0 بیا وصداقت آینه را به زلال آبی نگاهت پیوند بزن0 بیا تا سر به دامانت بگذارم وعقده های چندین ساله ام را باز کنم0 تو که معنای سبز لحظه هایی بیا تو که ترنم الطاف حق تعالی بیا0

بیا که از هجرت چون اسپندی بر آتشم0 یوسف فاطمه!کی طنین دلنواز انا بقیه ا000 تو از کعبه مقصود جانها را معطر می نماید0 کی کعبه به خود می بالد وزمین بر قامت دلربایت طواف عشق می گزارد وجان در سعی وصفای نگاه تو محرم می شود ومناسک حج وقربان را بجای می آورد0 برای آمدنت تمام دلهای عشاق دنیا را به ضریح چشمهای قشنگ وعباس گونه ات گره زده ایم ودر مراسم اعتکاف شبهای فراق برای گرفتن حاجتمان دست به دعا برداشته ایم0 آقا جان برای آن لحظه که سبز پوش با پرچم یالثارات الحسین در انتهای افق غباری بپا می شود وتو با ذوالفقار حیدر وسوار بر اسب سفید قصه ها می آیی لحظه ها را بدست باد می سپارم0

بگذار صادقانه بگویم که کهانسالترین آرزوی دلم آرزوی وصال توست!آرزویی که برای بدست آوردنش تمام کلافهای عمرم را به بازار معشوق فروشان برده ام وخودم را در جرگه خریداران یوسف زهرا(س) قرار داده ام0

نازنینم!تو زیبا ترین دلیل برای شبهای قدر وشب زنده داریهای منی تو ضیاعین ودلیل امن یجیب منی 0

آقا جان! می خواهم برایت قصه بگویم 0 قصه سیب وگندم ومردی که سالهاست در میان مردم چشمم ایستاده،قصه خوشه خوشه انتظار وچشمانی که درو میکنند،قصه باران وسطرهایی که دلواپس پونه هاست،قصه اسب وخیال آمدن تو در باران،قصه هایی که مشق هر شب من است0

کاش می شد واژه ها را شست وانتظارراتفسیر کرد ولی افسوس000

میدانی مرز انتظار کجاست!؟آنجا که قطره اشک منتظری سدی از دلواپسی ساخته وقطره قطره انتظار را ذخیره می کند،آنجا که وجودش چون جرعه ای آب از تشنه ای رفع عطش می کند آنگاه که می فرماید اگر شیعیان ما مرا به اندازه قطره ای آب بخواهند هر لحظه ظهور من نزدیکتر می شد0

حس می کنم نزدیکی آنقدر نزدیک که با آمدن یک نسیم تو را احساس کرد وبویید0

خوب می دانم که آخر دل سنگ وطلسم نحس قصه را می شکنی وآنگاه زمان وصل وجان نثاری می رسد0

پس بیا از پس کوچه های انتظار ،بیا که شعرهایم بی قافیه مانده اند،بیا که با آمدنت گم میشود در تبسم تو بغض چندین ساله ام،بیا که غزلهایم مضمون ندارند ومثنوی عشق نا تمام است0

محبوبم!هر روز که میگذردبیشتر از قبل دلم برایت تنگ می شود0 عشق تو سراسر وجودم را فرا گرفته و اگر دلم را بشکافی بر لوح آن نام تو هگ گردیده وکنون ای بهار عشق!می ترسم از خزان عمرترسم از ندیدن است بگو که تا خزان من آیا فرصت بهار دیدن است؟

یابن الزهرا!"لیت شعری أین استقرت بک النوی"0 کاش میدانستم که کجا وکی دلها به ظهور تو آرام خواهند گرفت0

بنفسی أنت!

به جانم سوگند که تا طلوع صبح صادق به انتظارت خواهم ماند ولحظه ها را با تمام سنگینی به دوش می کشم وسکوت ثانیه ها را به ازای فریاد زمان تحمل می کنم فقط برای رسیدن به لحظه با شکوه وصا لت0

آقا جان!

دروادی انتظار زمان را بنگر که چگونه از هجر تو همچون شمع ذره ذره آب می گردد0 کی می آیی که قطره ها به دریا بپیوندند؟خیبر گشای فاطمه(س) کی می آیی؟
کی می آیی که کران تا بیکران دلم را برایت چراغانی کنم وچشمانم را فرش قدومت نمایم؟

بیا که بهار بی صبرانه مشتاق آمدن توست وقلبم جویبار اشکهایی که هرروز وشب برای فراق تو ریخته می شوند0

یاس سفیدم!بیا که با ظهورت آیه"والنهار اذا تجلی" تأویل گردد0 بیا که چشمه سار وجودم سخت خشکیده وفریاد العطش برآورده،بیا تا از نرگس چشمانت عطری برای سجاده ام بگیرم0بیا ومرا زائر شهر قاصدکها کن،بیا000

دلم برای ورود هر عشقی غیر از عشق تو بن بست است ودیده ام جز برای فراق تو نمی بارد0 بیا که هجر توآیه"ان عذابی لشدید" را تفسیر می نماید0 آقا جان!بحق کوچه وچادر خاکی بیا،بیا که سید علی ماتنهاست وچاهی ندارد که غصه هایش را بااو در میان بگذارد0 بیا ورأس سبز شاپرکهایی باش که در جستجوی قبر یاس سرگردان کوچه های هاشمیند0

ای پیدا ترین پنهان من!

تا تو بیایی مروارید چشمانم رابرای سلامتیت صدقه می دهم وبرای آمدنت روزه سکوت می گیرم وبا جام وصال تو افطار می نمایم0 نذر کرده ام که بیایی تا جان شیرین را فرش قدمها یت نمایم0 پس بیا که نذر خود را ادا کنم0

ای آفتاب عمر!

تا تو بیایی انتظار را قاب میکنم وبر لوح دلم می کوبم0 فریاد را حبس می کنم وبه سکوت اجازه حضور می دهم0 در نبود تو جام تلخ فراق را سر می کشم وسر به دوش هجران می نهم وبرای آمدنت دعا می کنم0 به امید آنروز هزار وصد وهفتادمین شمع را روشن می کنیم ومنتظرت می مانیم0

به خدای کعبه می سپارمت وسبد سبد نرگس ویاس چشم براهی میکنم0

کاش می شد که خدا

اجازه ظهورت می داد

کاش می شد

که در این دیار غربت

ومیان موج غمها

به سکوت سرد وسنگین

رخصت خاتمه می داد

کاش می شد

جمعه ما

شاهد ابروی زیبای تو می شد

دیده نا قابل ما

فرش کیسوی تو می شد

کاش می شد

انتظار منتظر بپایان رسد

وهوا میزبان یاسها و

نسترنها

خاک پای مهدی زهرا شود

کاش می شد

تو هم از انتظار خسته شوی و

برای فرج دعا کنی

کاش می شد000

                                                                                            قربانت یاس سفید

 مکر شیطان برای به تأخیر انداختن امر فرج

برخی تصور می کنند که دعا برای تعجیل فرج ابتدا نیازمند تزکیه نفس و کسب ظرفیت برای دعاست. این اشتباه بزرگی است و چه بسا از القائات و دسیسه های شیطان! شاید تا کسب ظرفیت مورد ادعا فرصت و موقیعت از دست برود و ظرفیتی هم کسب نشود, به علاوه دعا خود ابزار موثر برای یافتن ظرفیت و تطهیر نفس و تزکیه است. مگر اهل بیت (ع) مصداق آیه ی تطهیر نیستند؟ چه راهی برای تطهیر باطن و تزکیه ی نفس مطمئن تر از اتصال به آن خاندان پاک؟

شیطان از خدا درخواست کرد که: پروردگارا! پس مرا تا روزی که خلق مبعوث می شوند, مهلت ده! خداوند فرمود : تو تا وقت معین و معلوم از مهلت داده شدگانی!

امام محمد باقر(ع) در مورد مرگ شیطان در هنگام ظهور می فرمایند:« منظور از وقت معلوم در آیه ی شریفه, روز قیام قائم آل محمد است.هرگاه خداوند او را برانگیزد؛ ابلیس در مسجد کوفه می آید و در حالیکه بر زانوانش راه می رود و می گوید: ای وای از این روزگار! آنگاه موی بالای پیشانیش را می گیرندو او را گردن می زنند. آن هنگام روز وقت معلوم است که مدت او به پایان می رسد.»

این است که شیطان با تمام ترفندها و مکر و حیله ها و با کمک اعوان و انصارش از متمرکز شدن و توجهات مردم به ولی عصر ارواحنا فداه مانع می شود و هرچه در توان دارد برای به تعویق انداختن روز ظهور به کار می گیرد.

به فرموده امام حسن مجتبی (ع) دعا برای حضرت ولی عصر(عج) واجب کفایی نیست که با انجام دادن عده ای از گردن دیگران ساقط شود. بلکه مانند نمازهای پنجگانه است؛ بر هر مرد و زن بالغ واجب است برای ظهور امام زمان غایب دعا کنند.

وقتی به برخی گفته می شود که برای ظهور حضرت مهدی (عج) دعا کنید, می گویند هر وقت خدا بخواهد امام ظهور خواهند کرد. گروهی نیز با نا امیدی اظهار می کنند به این زودی ها امام نخواهند آمد.

آنچه از روایات به دست می آید ظاهرا این است که وقت ظهور امام زمان (عج) از امور بَدائیه است که امکان پیش و پس افتادنش هست و تشویق ائمه معصومین (ع) به دعا برای تسریع فرج بیانگر آن است که حصل فرج و فرا رسیدن ظهور دارای یک زمان تعیین شده و غیر قابل تغییر نیست. به عبارت دیگر می توان با دعا فرج را جلو انداخت.

باید به بَدا ایمان داشت و به اینکه خداوند سبحان هر روز در کاری است, هرچه را خواهد ثبت می کند و هرچه را بخواهد محو می کند و قضا و قدر مانع دعا نیستند. چون تغییر در لوح (محو و اثبات) ممکن است. گذشته از این خود دعا نیز از اسباب قضا و قدر است و امر به دعا نیز از همان است.

اللهم انا نرغب الیک فی دوله کریمه

تعز بها الاسلام و اهله

و تذل بها النفاق و اهله

روایات زیادی در خصوص حوادث آخرالزّمان و عصر ظهور وجود دارد که در آن به ذکر وقایع و بیان مشخّصات شخصیّت‌های عصر ظهور پرداخته شده است. بخشی از این روایات مربوط به علائم آسمانی و زمینی و بلایا و حوادث ناخوشایندی است که در دوره‌ای قبل از ظهور رخ می‌دهد؛ نظیر جنگ و بیماری‌های اپیدمی و طاعون و دسته‌ای از این روایات به بیان اوضاع اجتماعی و سیاسی کشورهای مختلف اشاره دارد و دسته‌ای نیز شخصیّت‌های دوران قبل از ظهور و تا زمان ظهور را تبیین می‌کند. برخی از این اشخاص و خروج آنها جزو علائم حتمی هستند که در مدّتی اندک قبل از ظهور خروج کرده و در عرصة خاورمیانه پدیدار شده و مقدّمات ظهور را رقم می‌زنند؛ نظیر سفیانی، یمانی و نفس زکیّه. دسته‌ای دیگر از این شخصیّت‌ها هر چند از آنها نام برده شده، ولی جزو علائم حتمی در روایات آورده نشده‌اند و به اعتقاد برخی محقّقان، روایات مربوط به آنها دارای سندهای ضعیف می‌باشند.

فرق بین علائم ظهور و شرایط ظهور؟

علی بن هاشم،از پدرش از امام باقر علیه السلام نقل کرده که فرمودند:
ما ضر من مات منتظرا لامرنا ألا یموت فی وسط فسطاط المهدی ، وعسکره
کسی که در انتظار امر ما (ظهور) بمیرد زیان نمی برد،هر چند در وسط خیمه ی حضرت مهدی (عج) و در میان سرباز خانه آن حضرت نمیرد.
خوشا به حال منتظران منجی...

با تشکر از وبلاگ منجی من

ویژگى‏هاى مسجد سهله از بررسى مجموع روایاتى که درباره‏ى مسجد سهله رسیده، به این نتیجه مى‏رسیم که براى مسجد سهله ویژگى‏هاى فراوان و امتیازات بى شمار است که به گوشه‏اى از آن‏ها در این جا اشاره مى‏کنیم. براى رعایت اختصار، فقط به شماره‏ى حدیث و یا احادیثى که به آن ویژگى دلالت مى‏کند، در داخل کروشه اشاره مى‏کنیم...
آن جا، از سرزمین کوفه است
آن جا، اقامت‏گاه پیامبران و صالحان است
آن جا، اقامت‏گاه جانشینان حضرت مهدى (علیه‏السّلام) است

آن جا،اقامت‏گاه حضرت ابراهیم (علیه‏السّلام) بود ... 

آن جا، اقامت‏گاه حضرت ادریس (علیه‏السّلام) بود

  آن جا، اقامت‏گاه حضرت بقیةاللّه، أرواحنا فداه، است

  آن جا، اقامت‏گاه دائمى آن حضرت است

  آن جا، پایگاه حضرت خضر (علیه‏السّلام) است

  آن جا، تربتى هست که همه‏ى پیامبران از آن آفریده شده‏اند

  آن جا، رهگذر راهیان بهشت است

  آن جا، عبادت‏گاه حضرت ادریس بود

  آن جا، کارگاه خیاطى حضرت ادریس بود

  آن جا، مبارک است

  آن جا، محلّ تقسیم غنایم در عصر ظهور است

  آن جا، محلِّ عروج است

  آن جا، محلّ نزول فرشته‏ها است

  آن جا، محلّ نیایش حضرت صاحب (علیه‏السّلام) است

  آن جا، مرکز بیت المال حضرت است

  آن جا، مقام صالحان و پیامبران است

  امام صادق (علیه‏السّلام) براى حوائج مهم به آن جا تشریف مى‏برد

  تمثال همه‏ى پیامبران در سنگ سبز رنگى در آن جا است

  تمثال همه‏ى پیامبران و اوصیاى آنان نیز در آن سنگ است

  حشر و نشر همگان، به سوى مسجد سهله است

  حضرت ابراهیم (علیه‏السّلام) از آن جا به سوى عمالقه رفت

  خانواده‏ى حضرت مهدى )علیه‏السّلام( در هنگام ظهور، در آن جا فرود مى‏آیند

  خدا، دوست دارد که در آن جا نیایش شود

  داوود، از آن جا به جنگ جالوت رفت

  دل هر زن و مرد مؤمن به آن جا پر مى‏کشد

  دو رکعت نماز در آن جا، انسان را در پناه خدا قرار مى‏دهد

  دو رکعت نماز میان مغرب و عشا، در آن جا، موجب افزایش عمر است

  دو رکعت نماز میان مغرب و عشا، در آن جا، موجب رفع غم مى‏شود

  صُور، در آن جا دمیده مى‏شود

  عبادت در آن جا، همانند عبادت در خیمه‏ى رسول اکرم (صلّى‏اللّهُ‏ علیه ‏وآله ‏وسلّم) است

  عدالت الهى، در آن جا ظاهر مى‏شود

  فاروق اعظم، آن جا است

  فرشتگان، هر شب و روز، در آن جا فرود مى‏آیند

  فضایل ناگفته‏ى آن جا، بیش‏تر از آن چه بیان شد، است

  گِل همه‏ى پیامبران، از آن جا برداشته شده است

  مسجد بنى ظفر، همان مسجد سهله است

  مسجد سهیل، همان مسجد سهله است

  مسجد شرى، ثرى، برى نیز همان مسجد سهله است

  نیایش در مسجد سهله، موجب قضاى حوائج و تقرّب به خدا است

  نیایش در آن جا، موجب مصونیّت از ناملایمات است

  نیایش در آن جا، موجب مصونیّت از نیرنگ دشمنان است

  هفتاد هزار نفر از آن جا، بدون حساب، وارد بهشت مى‏شوند

  هیچ اندوهگینى وارد آن مسجد نشود، جز این که غم و اندوه‏اش زدوده شود

  هیچ پیامبر مبعوث نشد، جز این که در آن جا نماز گزارد

  هیچ کس در آن جا به خدا پناهنده نشود، جز این که خدا او را پناه دهد

  هیچ کس در آن جا نماز نگزارد، جز این که حاجت روا بر مى‏گردد

  هیچ کس در آن جا وارد نشود، جز این که حاجت‏اش برآورده شود

خانه چگونه قرآنی می شود؟

قال رسول الله (ص):

إن البیت اذا قرأ فیه القرآن، حضرته الملائکة، و تنکبته الشیاطین، و اتسع بأهله، و کثر خیره، و قل شره، و إن البیت اذا لم یقرأ فیه القرآن، حضرته الشیاطین، و تنکبته الملائکة، و ضاق بأهله، و کثر شره و قل خیره.

پیامبر خدا (ص) فرمود:

خانه‌ای که در آن قرآن خوانده شود فرشتگان وارد آن می شوند؛ و شیطان ها از آن دور می شوند؛ و اهل آن در آسایش قرار می گیرند و به خیر و برکت آن خانه افزوده می شود و از بدی ها و آفات آن خانه کاسته می‌شود و خانه‌ای که در آن قرآن نخوانند؛ محل حضور شیاطین و دوری فرشتگان می شود و بر اهلش تنگ می شود و شرّش بسیار و خیرش اندک خواهد شد.

(جامع الاخبار و الاثار ج 1 ص 230(

قال الصادق(ع):

إن البیت اذا کان فیه المسلم یتلو القرآن یتراءاه أهل السماء کما یتراءی أهل الدنیا الکوا کب والدریّ فی السماء

امام صادق (ع) فرمود:

خانه‌ای را که مسلمانی درآن است و قرآن تلاوت می کند اهل آسمان آن را می بیند همانگونه که مردم دنیا ستاره‌ی نورانی را درآسمان می بیند.

(بحار الانوار ج ۹۲ ص۲۰۰)

اهانت به قرآن=نفرت جهانی از عاملین شیطان صفت و کلیسا و کشیش.

قرآن سوزی=دلار سوزی در بازار جهانی و رکود اقتصادی غرب.

اهانت به قرآن=کینه و نفرت نسبت به عاملین شیطان صفت و پرهیز از تعامل و سازش با شیاطین دهر.

قرآن سوزی=حرمت خرید اجناس دشمنان قرآن و دین بر اساس فقه مسلمانان.

اهانت به قرآن=بی‌توجهی به کلیسا و ایجاد دل آزردگی نسبت به .......

قرآن سوزی=خانمان سوزی عامل اصلی و سلب آسایش آن در تمام عمر.

اهانت به قرآن=زیر سوال بردن عقاید مسیحایی توسط عاملین شیطان صفت با اعمال و ابراز اهداف درونی مبنی بر عدم هر گونه اعتقادات دینی و مذهبی و بی استواری آنها در دینشان.

قرآن سوزی=هجوم بلایای ارضی و سماوی به عاملین و حامیان آنان.

اهانت به قرآن=زیر سوال بردن کشیش و کشیش‌گری با رفتار نادرست و ناشایسته عاملین منحرف از تمامی ادیان الهی.

قرآن سوزی=باطل نمودن حرمت و احترام در میان ادیان الهی.

اهانت به قرآن=دشمنی با مسلمانان جهان (یک میلیارد و نیم مسلمان).

قرآن سوزی=تهاجم بر علیه اسلام و مسلمین جهان و اعلام جنگ علیه تمامی مسلمانان.

اهانت به قرآن=اختلاف و تشنج و کشت و کشتار در میان ادیان الهی و شکستن تمام حرمت ها دینی.

قرآن سوزی=بی توجهی به همه مسلمانان جهان (یک میلیارد و نیم مسلمان) و عقاید و ارزش‌های اسلامی در این دنیای پهناور.

اهانت به قرآن=بی اساسی اعتقادات کلیسایی و اعتقاد تو خالی و پوچ برای فریب مسیحیان جهان.

قرآن سوزی=قائل نبودن به حقانیت کتاب الهی با توجه به تاکیدهای مکرر ۱۲۴ هزار پیامبر بر رسالت آخرین پیامبر الهی و کتاب آسمانی (قرآن کریم).

اهانت به قرآن=کفر محض و عداوت و دشمنی با خدای یکتا.

قرآن سوزی=اطاعت از شیاطین و دشمنان خداوند کریم و خروج از دین مسیحایی.

اهانت به قرآن=اعلان پرستش منحرف ترین موجود عالم خلقت یعنی شیطان رجیم لعنه الله.

با توجه به اینکه اسلام و مسلمین به همه ادیان الهی حرمت و احترام فراوانی قائل است و هیچ فاصله ای هم در بین این ادیان الهی نمی بینند لذا انتظار می رود همه مسیحیان جهان و کلیسائیان با اتحاد تمام, خودشان جواب دندان شکنی به عوامل (شیاطین زمان) این حوادث تأثر انگیز بدهند و آبروی کلیسا و ارزشهای اعتقادی آن را به خود برگردانند و نگذارند این حوادث ننگ‌ترین مایه برای بی‌اساسی اعتقادات کلیسایی بوده و دیدگاه جهانیان نسبت به کلیسا و ارزش‌های اعتقادی آن عوض شود و خدای نکرده چنین وانمود نشود که کلیسا بوی از اعتقادی دینی ندارد و جز فریب مسیحیان کاری به پیش نبرده است چرا که هیچ مسلمانی تا به حال حتی فکر آتش زدن به کتاب‌های آسمانی را در ذهن خود راه نداده است. پس برای کشیشان کلیسا چه شده است که چنین بر اعتقادات مسلمانان می تازند آیا زمان آن نشده که خود مسیحیان خواستار اعدام بی چون و چرای آن شیاطین -در لباس کشیش- باشند٪

ما با تمام خشم و نفرت از عاملین و تابعین این حوادث اعلان انزجار نموده و با محکوم نمودن این حوادث از همه شیاطین بیزاری می جوییم. اللهم العنهم جمیعا

· اطفال مانند گلند و احتیاج به مواظبت دارند.

· زمانی که صاحب فرزند شوی پی به نیکخواهی والدین می‌بری.

· خدمتکار بدخوی موجب بداخلاقی کودک می‌شود نه اساب بازی.

· کودکان و ابلهان همیشه راستگو هستند.

ضرب المثل درباره فرزند

· اطفال مانند گلند و احتیاج به مواظبت دارند.

· فرزند داشتن زحمت و گرفتاری هم دارد.

· فرزند داشتن موجب زحمت و غصه است و نداشتنش دو چندان.

· بچه‌دار شدن مانند شاخه شکستن آسان نیست.

· همه‌ی فرزندان یکسان نیستند.

· فرزندان یک مادرند، اما یکسان نیستند.

· نوه‌ی دختری عزیزتر از فرزند است.

· فرزند عاقل از یک حرف درشت هم می‌ترسد ولی در کودک نادان کتک و سرزنش هم اثر ندارد.

· برای پسر حرف‌شنو امر والدین بار سنگینی نیست.

· کودک را با چوب و شلاق نمی‌توان تربیت کرد.

· کودکان مانند قارچ رشد می‌کنند.

· پسر خوب عزیز همه‌ی جهان است.

· هر کسی فرزند خویش را عزیزتر دارد.

· اگر بچه گریه نکند مادر هم خواست او را درک نمی‌کند.

· چه خوبست اگر بچه بهرچه دلش می‌خواهد سرگرم باشد اما فقط گریه نکند.

· اگر فرزند دیگری ابله باشد موجب نشاط و تفریح است ولی اگر فرزند خودت ابله باشد مایه‌ی عذاب است.

· زمانی که صاحب فرزند شوی پی به نیکخواهی والدین می‌بری.

· خدمتکار بدخوی موجب بداخلاقی کودک می‌شود نه اساب بازی.

· کودکان و ابلهان همیشه راستگو هستند.

· اگر به بچه آزادی زیاده از حد بدهی بعد خودت خواهی گریست.

· هرکس فرزند ندارد عمر به گناه سپری می‌کند ( برای اینکه خدا او را ببخشد باید از بچه‌ی سرراهی نگهدای کند )

· فرزند، هم مایه‌ی نشاط است و هم موجب اندوه.

· هرکسی که فرزند ندارد غم دارد.

· نخستین فرزندان شاهینند و فرزندان آخر کلاغ.

· وقتی فرزندان کوچکند فرصت خواب نداری و وقتی بزرگ شدند دیگر فرصت نفس کشیدن هم نخواهی داشت.

· خداوندا فرزند بده، آنهم فرزند سربراه!

· فرزندان کاری برای پدر نان آورند.

· کودک خدارا نمی‌شناسد ولی خدا او را دوست دارد.

· پسر، خورشید درخشان و دختر، ماه تابان است.

· دختر و پسر در خانه‌ی پدر مهمان هستند.

· پسر مهمان خانه است ولی دختر به منزل مردم خواهد رفت.

· پسر در مرگ پدر گریه و زاری می‌کند که چرا کم پول به جا گذاشته است.

· دختر گنج بیگانه است، او را بزرگ کن، تربیت کن و پرورش داده تسلیم مردم بکن.

· به پسر ابله ارث و میراث هم کمکی نخواهد کرد.

· خداوند کسی را که فرزندان بسیار دارد فراموش نمی‌کند.

· خداوند که به کودک یتیم دهان داده، لقمه‌ی نانی هم خواهد داد.

· کلیسا نساز، بلکه برای یتیمی وسیله بساز.

· شیرمرغ را در افسانه می‌توان یافت لیکن پدر و مادر از دست رفته را در افسانه هم نتوان یافت.

· طفل بی‌پدر نیم یتیم است ولی کودک بی‌مادر یتیم یتیم است.

· والدین وقتی زنده‌اند باید مورد احترام باشند و زمانی که فوت کردند باید آنها را یاد نمود.

· هرکسی به والدین احترام نماید هرگز نمی‌میرد.

· فرزند دانا جانشین پدر است ولی از فرزند ابله توقع کمک نداشته باش.

· دوران کودکی ایام طلائیست، ایام خواب و خوراک و استراحت است.

http://www.rusiran.com/

پیامبر گرامی اسلام می فرمایند:

«خوارترین مردم کسی است که مردم را خوار شمارد.»

«شجاع ترین مردم آن کس است که بر هوس خویش تسلط یابد»

«بهترین کسب ها آن است که مرد با دست خود کار کند.»

پیامبر گرامی اسلام می فرمایند:

«خوارترین مردم کسی است که مردم را خوار شمارد.»

«شجاع ترین مردم آن کس است که بر هوس خویش تسلط یابد»

«بهترین کسب ها آن است که مرد با دست خود کار کند.»

«بهترین اقسام ایمان آن است که بدانی هر جا هستی خدا با تست.»

«لذت حسود از همه کس کمتر است.»

«خدایا مرا به علم توانگر ساز و به حلم زینت بخش و به تقوی عزیز کن و به عافیت زیبایی ده.»

«ناتوان ترین مردم کسی است که از دعا ناتوان باشد.»

«پشیمان تر از همه مردم در روز قیامت، مردی است که آخرت خود را به دنیای دیگری فروخته است.»

«تواضع مایه بزرگی است، تواضع کنید تا خدا شما را بزرگ کند.»

«صدقه موجب فزونی مال است، صدقه دهید تا خدا مالتان را زیاد کند.»

«صدقه خشم خداوند را فرو می نشاند و از مرگ بد جلوگیری می کند.»

«خداوند به وسیله نیکی با پدر و مادر عمر انسان را زیاد می کند.»

«نخستین چیزی که به حساب آن می رسند نماز است.»

«از لجاجت بپرهیز که آغازش جهالت است و انجامش ندامت.»

«از یار بد بپرهیز که ترا به او شناسند.»

«استغفار وسیله محو گناهان است.»

«دروغ روزی را کاهش می دهد.»

«با پدران خود نیکی کنید تا فرزندانتان با شما نیکی کنند.»

«پرخوری دل را سخت می کند.»

«سحرخیز باشید، زیرا سحرخیزی مایه برکت است.»

«کمال نیکی آن است که در نهان همان کنی که در آشکار انجام می دهی.»

«توبه از گناه این است که دیگر مرتکب آن نشوی.»

«گشاده رویی کینه را می برد.»

«بهشت با ناملایمات قرین است و جهنم با خواستنی ها همراه است.»

«صدقه گناه را از بین می برد، چنانکه آب آتش را خاموش می کند.»

«حیا مایه زینت است.»

«تقوا مایه بزرگی است.»

«بهترین برادران شما کسانی هستند که عیوبتان را به شما آشکارا بگویند.»

چه دشوار است پیمودن، به هجران تو، منزلها به یادت آن چنان گریم ، که ماند ناقه در گلها ز خون دل کنم رنگین، به راه عشق، محملها ز داغت ای گل عطشان ، شرار افتاده در دلها "الا یا ایها الساقی، أدر کأسا و ناولها که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها" رهبر معظم انقلاب: امام خمینی زنده است تا امید زنده است و تا حرکت و نشاط هست و تا جهاد و مبارزه هست. سالروز عروج ملکوتی بنیان گزار کبیر انقلاب اسلامی ایران حضرت امام خمینی (ره) تسلیت باد. من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم

من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم

چشم بیمـار تـو را دیـدم و بیمار شدم

فارغ از خود شدم و کوس اناالحق بزدم

همچو منصور خریدار سر دار شدم

غم دلدار فکنده است به جانم، شررى

که به جان آمدم و شهره بازار شدم

درِ میخانه گشایید به رویم، شب و روز

که من از مسجد و از مدرسه، بیزار شدم

جامه زهد و ریا کَندم و بر تن کردم

خرقه پیر خراباتى و هشیار شدم

واعظ شهر که از پند خود آزارم داد

از دم رند مى آلوده مددکار شدم

بگذارید که از بتکده یادى بکنم

من که با دست بت میکده بیدار شدم

پسوردهای موفقیت در قرآن کریم

و نیکی با بدی یکسان نیست. [بدی را] به آنچه خود بهتر است دفع کن؛ آنگاه کسی که میان تو و میان او دشمنی است، گویی دوستی یکدل می‌گردد.
همه کارشناس مسائل اجتماعی شده‌اند و پای صحبت هر کسی می‌نشینی می‌تواند ساعت‌ها از در و دیوار و مردم و مسئولین انتقاد کند و به همه بفهماند که من هم از مسائلی که در اطرافم می‌گذرد سر در می‌آورم و می‌توانم آن‌ها را درک کنم و شاید آن‌ها را به چالش بکشانم .
 
اما در این میان مشکلی که وجود دارد و دامن گیر خیلی از ما شده این است که نقش خودمان را در مشکلات جامعه نادیده می‌گیریم بدین معنا که هر جامعه ای خواه ناخواه با مشکلات زیادی مواجه است که می‌توان علت‌های مختلفی را برای آن به تصویر کشید اما در کنار همه این مشکلات خود ما هم در صورتی که عملکرد بدی در جامعه داشته باشیم می‌توانیم علت به وجود آمدن بسیاری از مشکلات شویم .
 
نکته قابل توجه در این میان این است که قبل از اینکه از هر چیزی خواه جامعه و خواه مسئولین و خواه اطرافیان خود انتقادی بکنیم کمی به کارهای خودمان بیندیشیم که آیا عملکرد من هم در جامعه تأثیر دارد یا خیر؟ و اگر من کاری که با قانون و اخلاق و دین مخالف است انجام بدهم آیا این عملکرد بد من هم می‌تواند سبب بروز بعضی از مشکلات شود؟
 
جواب این سؤال کاملاً روشن است که افراد در جامعه به مثابه اعضای یک جامعه هستند و عملکرد فردی چه خوب و چه بد می‌تواند در جامعه موثر باشد و جامعه را به سوی خوبی‌ها و یا به دره سقوط و هلاکت راهنمایی کند .
 
پس حال که عملکرد ما این قدر در جامعه موثر است بیایید همه کارهای خودمان را به نحو احسن و جامع و کامل و بدون هیچ نقص و عیبی انجام دهیم چرا که ما خداوندی داریم که همه کارهای خود را به نحو احسن انجام می‌دهد و بارها فرموده است:
 
1) بهترین سرگذشت‌ها را بیان می‌کند:
 
(نَحْنُ نَقُصُّ عَلَیْکَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ به ما أَوْحَیْنا إِلَیْکَ هذَا الْقُرْآن: ما نیکوترین سرگذشت را به موجب این قرآن که به تو وحی کردیم، بر تو حکایت می‌کنیم)( یوسف: 3)
 
2) بهترین بیان را دارد :
 
(وَ لا یَأْتُونَکَ به مثلٍ إِلاَّ جِئْناکَ بِالْحَقِّ وَ أَحْسَنَ تَفْسیراً: و برای تو مَثَلی نیاوردند، مگر آنکه [ما] حق را با نیکوترین بیان برای تو آوردیم.)( الفرقان :  33)
 
3) بهترین آفریدگار است:
 
(الَّذی أَحْسَنَ کُلَّ شَیْ‌ءٍ خَلَقَهُ وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طین: همان کسی که هر چیزی را که آفریده است نیکو آفریده، و آفرینش انسان را از گِل آغاز کرد.)( السجدة :  7)
 
4) بهترین سخن را نازل کرده است :
 
(اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدیثِ : خدا زیباترین سخن را  نازل کرده است)(الزمر: 23)
 
حال خداوندی که تمام کارهای خود را به بهترین نحو ممکن انجام می‌دهد از ما خواسته است تا ما هم کارهایمان را به نحو احسن انجام دهیم و فرموده است :
 
(وَ هُوَ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فی سِتَّةِ أَیَّامٍ وَ کانَ عَرْشُهُ عَلَی الْماءِ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلا: و اوست کسی که آسمان‌ها و زمین را در شش هنگام آفرید و عرش او بر آب بود، تا شما را بیازماید که کدام یک نیکوکارترید)( هود: 7)
 
پسوردهای موفقیت
 
پس برای اینکه موفقیت را دریابید یکی از پسوردهای مهم برای ورود در سرزمین موفقیت این است که  همه کارها را به نحو احسن انجام دهید:
 
1) در تصرفات و فعالیت‌های اقتصادی به بهترین شکل عمل کنید:
 
(وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْیَتیمِ إِلاَّ بِالَّتی هِیَ أَحْسَنُ حَتَّی یَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُوا الْکَیْلَ وَ الْمیزانَ بِالْقِسْط: و به مال یتیم - جز به نحوی [هر چه نیکوتر]- نزدیک مشوید، تا به حد رشد خود برسد. و پیمانه و ترازو را به عدالت، تمام بپیمایید.)(انعام: 152)
 
2) با مخالفان خود با بهترین روش بحث کنیم:
 
(ادْعُ إِلی سَبیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتی هِیَ أَحْسَن: با حکمت و اندرز نیکو به راه پروردگارت دعوت کن و با آنان به [شیوه‌ای] که نیکوتر است مجادله نمای.)( النحل: 125)
 
3) بهترین سخنان را قبول کنیم:
 
(الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِکَ الَّذینَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِکَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ : به سخن گوش فرا می‌دهند و بهترین آن را پیروی می‌کنند؛ اینانند که خدایشان راه نموده و اینانند همان خردمندان.)( الزمر :  18)
 
4) در روابط اجتماعی به بهترین شکل برخورد کنیم :
 
(وَ لا تَسْتَوِی الْحَسَنَةُ وَ لاَ السَّیِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتی هِیَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذی بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُ عَداوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمیمٌ:و نیکی با بدی یکسان نیست.[بدی را] به آنچه خود بهتر است دفع کن؛ آنگاه کسی که میان تو و میان او دشمنی است، گویی دوستی یکدل می‌گردد.)(فصلت: 34)
 
منبع :وبلاگ حافظان نور

چه خوش گفت با کودک آموزگار

که کاری نکردی و شد روزگار                   سعدی

تا نگرید کودک حلوا فروش

بحر رحمت در نمی آید به جوش              مولانا

کسی که به تربیت فرزندش توجه می کند، درختی می نشاند که از سایه و ثمر آن تا آخر عمر استفاده می کند.       داریوش صادقی

دانایی کودکان از میان آزمون و خطاها بیرون می آید.     وبیچر

کودکان عموماً بیکاری را دوست ندارند، بنابراین آن ها را به کاری مشغول کنید که آیندۀ آن ها را می سازد.    لاک

کودکان ذاتاً دوست دارند مانند والدین خود باشند و هر کاری که آن ها می کنند انجام دهند.   ولیام کویت